سلام

کاش مردم اینقدر...

آه...

میگن خدا واسه هر بنده ش یه برنامه ای داره.

موندم برنامه ای که واسه من داره چیه؟ من و آدمایی مث من و تو !(◑﹏◐)

دیگه باید چیکار کنیم؟ یعنی سهم ما همون قدر بود از زندگی ؟

چرا اینقدر کم!؟ بقیه عمر چی میشه؟ این حسرت این تنهایی این بی خوابی ها این کابوسهای

شیرین که از دیدنش هم شاد میشیم هم گریه میکنیم!؟هم دعا میکنیم که نبینیم هم خوشحالیم

که حداقل تو خواب میبینیمش...!

ƹ̵̡ӝ̵̨̄ʒ تکلیف ما که عاشق شدیم چیه؟ یعنی عاشقی گناهه و ما داریم الان کفارشو با عذاب

کشیدن میدیم؟

هر مطلبی یا شعری یا آهنگی و که میخونمو میشنوم حاکی از اینه که عشق پر از درد و غمه.

خــــــــــدا که میگه عشق و عاشقی رو دوست داره.

پس چرا اینجوری میشه؟ چرا هممون دل شکسته ایم؟

ϟچرا شکنجه هاش بیشتر از لذت هاشه و همه ی آدمهای عاشق دنیا دردهاشون مثل همه؟ 

چرا عقلمون میگه فراموشش کنیم اما دلمون نه میتونه نه طاقتشو داره؟

یکی بهم بگه عاشق شدن یه نقطه ضعفه یا یه لطف خدایی؟

آخه فقط آدمها عاشق میشن نه آدم نماها...

ما باید خوشحال باشیم که تو این عمر لعنتی عاشق شدیم یا ناراحت؟

آخه جز غم تنهایی بی کسی بی خوابی گریه هایه زار زار یا بی صدا و مخفی بغض های وقت

بی وقت خوابهای پریشون و بی حس بودن نسبت به تموم کسایی که میخوان جای عشقتو

بگیرن جز این که دیگه ذوق اینکه کاری رو شروع یا تموم کنی نداری. لذتی تو خرید لباس یا

آرایش نداری .درس کتاب شغل جشن عزاء تغذیه و و و دیگه هیچ فرقی واست نداره که باشه یا

نباشه یا چطور باشه.

از همه بدتر خاطراته که داغون میکنه آدمو جوریکه... آه...

】 امـــــــــــــــــا. نمیدونم چطور بگم:

با این که آرزو میکنم عذاب نکشم ولی یه لذتی تو سوختنم هست که جنون آوره...


                                      ▂▃▅▆▇صـــــبا▇▆▅▃▂

+ دوشنبه دوم مرداد ۱۳۹۱| 4:0|✿صــبا✿| |