ای خســـــرو شیرین بیان

ای مهـــــــرخ در گــــــران

دیـــدی که من رســــوا شدم

رســـــــوا و مجــــنون از فراق

     این سـوء آن سوء میکنم        با دل مـــــدارا میکنم

     خواهـــد که از سینه رود        دل را چه منت میکنم

مجــنون تر از آنم که تو گاهی به من گر بنگری

صد تن تهی خواهم نمود از شرم چشمان عمو

خنـجر به سینه گر رود جــــــانم اگر قـابل شود

یک دم ز عشق خال یار غافل نخواهم شد عمو

سیراب تر از دریا توئی

تشـــنه منم از بحر تو

    بنگـــــر که نالان تـــوام          دستی بکش روی سرم

آن زینب کـــبری' یه تو           آن قاســم بـرنای تو

آن ســاقی تشنه لبان          آن اصغر عالی مقام

من نیز یکـــــــ خار مغان

یک کوچکــــــ بی ادعام

گــــر نیز من را بنــــگری

حتـما" شکوفا می شوم

این اشکـ چشــمانم ببین

این ناله و آه ــــــــم ببین

دانم کـــــریم اند اهل بیت

بسـتم امـــیدی پر  ز عیب

دانم افاقه میکند....................دانم افاقه میکند

                              شاعر:صــــــــبا